I write in English, Dutch and French, moving between languages as naturally as I move between words and images. Each language has its own rhythm, feeling and way of seeing.
My poems are about what moves beneath the surface: love, memory, longing, connection, absence and the quiet beauty of everyday life.
Between words and light, I try to capture what cannot always be explained.
A selection of poems.
jij bent de golf en ik ben de breker jij bent teder en ik de spelregels jij bent de weg en ik ben hem kwijt ik ben het pad en jij bent het krijt jij bent de liefde en ik ben de dief ik ben naïef en jij die versiert jij bent de nacht en ik ben het licht jij bent de kracht en ik die verzacht
hier sta ik weer gebroken hart in twee terug als voorheen waar begin ik ik weet het niet ik voel het, daarvan ben ik zeker Ik hou me vast laat het komen wat verdriet droevige muziek Ik neem je mee hier in mij een licht een mooi gedicht
je sentais encore ces mains comme un doux printemps il y avait des moments comme ça où le temps s'arrêtait l'amour nous avait pris comme la vie sur nos chemins c'est ce qui nous rendait vivants une brise, un océan des vagues à contempler c'était l'essence, l'amour les yeux, la rencontre, le voyage la différence, il n'y avait pas de frontière on était une forme de liberté un moment des mots comme rien d'autre qui nous rendaient fragiles, naïfs, des 'je t'aime'
Que la vie me surprend Dans la douceur de tes yeux Si loin de moi Et parfois ils réapparaissent Dans mes rêves De ce qu'il reste de toi À l'aube se lève le soleil Sur une vie faite de mille tempêtes Que le chemin est court Dans le miroir penchant De la vie Où les mots s'effacent Pour ne laisser que la beauté De ceux qui sont restés Tout au long de nos pas, à nos côtés Le soleil se couche le soir Et le rideau tombe Sur des étoiles enflammées Et si ce n'était que nous Que l'on voyait voyager
het mooiste in je ogen hier met jou kijkend naar de sterren houd ik van jou mijn hart tegen het jouwe vergeet ik het slechtste wij twee in de nacht dansend op de toon voel je het ook? de rust die ons binnendringt ik verdrink in je lichaam tot ik je vind zie je de maan de invloed en het licht blijf nog even dicht bij mij tot de dag weer verlicht
There is something beautiful in the unknown the places we go, the people we meet, the stories inside each other The Great The beautiful The scared The dead The loneliness The happiness In the hands you feel. In the eyes that make you feel seen. Just a moment in time nothing more than that A small life A ride that carries you home to where you belong You Love you
And we lost ourselves In our doubts Where was my freedom Here within myself I had lost my way When you walked in Into that endless horizon Longing for a home If only I had known Lost in the great sea Who was I then If I couldn't stay here For that bit of love I couldn't give you then
je verwerkt op je eigen manier op je mat op een snaar schrijvend op een blad het is jijzelf die je maakt de emoties die plaatsvinden het loslaten een periode een moment vol sentiment het vloeit het komt dit ben jij je kracht laat het toe vlucht niet voel het verdring niet
ik bekijk ze staar ernaar lichte kleuren zachte tijden laat me dromen van al het mooie ze staan daar onbewogen het raakt me zoiets simpel en voor even sta ik stil
Moon
A quiet reach toward what glows beyond us.
Heart
Two hands, one light, and the space between them.
Life
Every step measured against the horizon.
De tijd vloog voorbij
Wat we vasthielden, is al lang verder gegaan.
De nachten waren stil
Alleen het donker luisterde mee.
Te mooie woorden
Soms zegt stilte meer dan wat ik schrijf.
Een verre droom
Alsof we elkaar nooit hadden ontmoet.
Blik
Een blik als getuige.
A door to the images that don’t fit in words.
a found gaze a moment of meaning life a brief symphony
Waves · Contemplation